عشق؛ هدف حیات و محرک زندگی
اسلام در باب حجاب، پوشش معیین نکرده است، بلکه مقصود را معین کرده است. مقصود این است دیدار زن و مرد و ملاقات طبیعی آنها به صورت روزمره، تبدیل به یک عامل تحریک نشود و این، هدف اسلام است. مقام معظم رهبری
پوشش زن در اسلام، این است که زن در معاشرت خود با مردان بدن خود را بپوشاند و به جلوه گری و خودنمایی نپردازد. شهید مطهری/ مسئله حجاب
زن در اسلام همان مقام شامخ انسان را دارد؛ زیرا زن و مرد در انسان بودن تفاوتی ندارند. در قرآن ایه ای نیست که زن را به خاطر زن بودن نکوهش کرده باشد. زن یا مرد بودن به تنهایی ارزش و عیار برتری محسوب نمی شود؛ بلکه رعایت پرهیزکاری ملاک برتری هر یک از زن و مرد معرفی شده است.
خداوند می فرمایید:« ای مردم ما شما را از زن و مرد آفردیدم وشما را گروه گروه و قبیله قبیله قرار دادیم تا شناخته شوید. ارزشمندترین شما نزد شما پرهیزکار ترین است...» حجرات/13
امام علی علیه السلام می فرماید: من و فاطمه به محضر مبارک رسول خدا صلی الله علیه و آله مشرف شدیم و او را در حالی که شدید گریه می کرد مشاهده نمودیم، به او گفتیم: « پدر مادرم به فدایت، چه چیزی شما را به گریه وا داشته است؟» فرمود: « ای علی در شب معراج که به آسمان رفتم، زنان امت خود را در عذابی شدید دیدم؛ به طوری که آنها را نشناختم. از همین رو برای آنچه از شدت عذاب آنها دیدم گریان هستم.» بعد فرمود: « زنی را دیدم که او را از موهایش آویزان کرده بودند و مغز سرش می جوشید. زنی را دیدم که گوشت بدنش را می خورد و آتش از زیر آن زبانه می کشید ...»
حضرت فاطمه علیها السلام خطاب به پدر بزرگوارش فرمود: « به من بگو که این زنان چه کرده بودند که خداوند چنین عذابی برای آنان مقرر کرده است؟» حضرت پاسخ داد: « آن زنی که او را از موهایش آویزان کرده بودند، برای این بود که موهایش را از نامحرم نمی پوشانید. اما آن زنی که گوشت بدنش را می خورد، بدنش را برای مردم زینت می کرد.»
خواهرم این حدیث و این هم شما اگر می خواهی پیامبرت را به گریه واداری...............؟! ولی اگر خلاف آن است تو را به حضرت زهرا علیها السلام حجابت را رعایت کن. حجاب برای شما محدودیت نیست بلکه رحمتی است از سوی خدا متعال. همین و بس
کم توقع بود. اگر چیزی هم برایش نمی خریدیم،حرفی نمی زد. نوروز آن سال که رسیده بود،پدرش رفت و یک جفت کفش نو برایش خرید. دوم فروردین قرار شد بریم دید و بازدید. تا خانواده شال و کلاه کردند علی غیبش زد. نیم ساعتی معطل شدیم علی آمد. به جای کفش دمپاییی پایش بود. گفتم: مادر کفشات کو؟! گفت:« بچه سرایدر مدرسه مون، کفش نداشت، زمستان را با دمپایی سر کرده بود.»
با اینکه دوازده سال بیشتر نداشت، همیشه به یاد فقرا و بچه یتیم ها بود.
(خاطره ای از شهید علی چیت سازان)
لن تنالوا البر حتی تنفقفوا مما تحبون، و ما تنفقوا من شیء فان الله به علیم
سوره آل عمران، آیه 29